بی کسی خرده گره بغض غریبم که تنی * سخت بیمارم و محتاج طبیبم که تنی
بغض غریبم با نام تو گره خورده/ سخت بیمارم و محتاجم به طبیبی که تواي
بلگ ناخونده بییمون که زی تا خردیم * بین نامردی دنیا زدیل پا خردیم
ما مثل دفتری ناخوانده، بسته شدیم / و مردم دنیا زده به ما پشت پا زدند
کس مث ایما که د افتیمه و خاك وانیبو * هیچ دهسی که وریسیم گلاک وانیبو
كسي مثل ما که افتاده ایم، نمی شود/دستی برای بلند کردن ما از خاک عصا نمی شود
ای فدای تو کنم خرس تیی ناخشمه * ایخری او و زلال تیل کو چشمه ؟
اشک چشمهای بیمارم فدای تو! / بی من از زلال کدام چشمه آب می خوری؟
گندم قلب کیه سی تو بلال ای خوب*دیدن خال تو سهم کو شکال ای خوب؟
قلب کی برایت بیشتر ازمن شعله ميكشد؟/دیدن آن خال قشنگ نصیب كي شده است؟
چشم ودر موندم و تا بنگ اذونل نومی * بنگت ایزین هفبند چپونل نومی
تا اذان صبح در انتظارت بیدار ماندم اما نیامدی/نی چوپانها تو را صدا می زدند اما نیامدی
اینه قلب مو اشکهس و زمینگیر ابی*تو که نومی جگرم سهت و دلم پیر ابی
آینه قلبم شکست ودلم زمینگیرشد/نیامدی ،جگرم آتش گرفت ودلم پیر شد
دل طیفه و هوای تو بلال وابیه*ایدیی کاش که بی تو چه و مال وابییه
دل طایفه در هوای تو می سوزد/ کاش میدیدی که چه برسر ایلمان آمده است
بیکسی وابیه همکاره ایما بی تو *بی و حال دل بیچاره ایما بی تو
ما بدون تو بیکس شده ایم/بیچاره دل ما ! (که در فراقت مانده است)
باز تيپاخور درديم و ستم بارونه*كوچني،هاااي؟كه اشكهسمه،گردم خونه
بازهم تيپاخور درديم و ستم مي بارد/كجايي كه شكسته ام و خون مي خورم
ني بزن،ني،كه دلم تنگه و اي طيفه كه تيش*رستم ايميره و شانومه كسي نيخونه
ني بزن كه دلم گرفته از طايفه اي كه رستمش دارد مي ميرد و كسي شاهنامه هم نمي خواند
برد و من پهلي مرد ايخره ناحق وختي*حكم ومن دهس ترازينل ناميزونه
سنگ نامردي به پهلوي مرد مي خورد/چرا كه ترازوهاي ناحق حاكمند
باز هم سر و پریشونی زونی اینیم*دلمون سر هر ورد نشونی اینیم
باز سر بر پریشانی زانوان می گذاریم/ و دلمان را براي نشانی جا می گذاریم
تا بیی واز کنی دهرل بهسی تیه م * تا بیی او بزنی لوول خشک ابیه م
تا بیایی و درهای دلم را باز کنی/ تا برگردی و لبهای خشکم را آبی ببخشی
کوگ پاپا کنه من لهیل و ریواس درا *من کنار دوور دشت گل یاس درا
کبکها با ناز بخرامندو ریواس برويد/ و دامن دختر دشت پر بشود از گلهای یاس.
باز سر رهیم و سی اومینت بندیرم *ار نیی سر و غم سرخت ایم ایمیرم .....
بازهم برسر راهت منتظر مي مانم/اگر نيامدي همانجا سر بر خاك غمت مي گذارم و مي ميرم...
